Een groep Benedictijner nonnen uit Bonn moest in 1875 uitwijken naar Nederland, vanwege de verscherpte wetgeving tegen katholieken in Duitsland. Ze schreven de parochie Sint Petrus' Banden aan en konden het landgoed Broekbergen huren, aan de Eemweg (nu Kloosterlaantje) in Driebergen. Het nieuwe klooster doopten ze Arca Pacis, Ark van Vrede. Het herenhuis werd uitgebreid verbouwd en in de tuin legden de zusters een eigen begraafplaats aan. In 1883 kreeg het klooster een neo-gotische kapel met klokkentoren naar ontwerp van Alfred Tepe. In deze kapel stond een beeld van de heilige Walburg, die hier werd vereerd.
De Benedictinessen van Arca Pacis zochten in 1996 een ander onderkomen, wegens het teruglopend aantal intredende zusters. Het gebouw is daarna een aantal jaren een opvangcentrum voor mensen met een burn-out van de stichting Daidalos geweest. Tegenwoordig is het voormalige klooster en de kapel in particuliere handen. Er is nog geen definitieve bestemming.






